Fistiki aeginis
Pistacia vera
Aegina pistache
BESCHERMDE PISTACHE
FISTIKI AIGINIS | PISTACIA VERA

FISTIKI AIGINIS

Φυστίκι Αίγινας

Op het Griekse eiland Aegina, in de Golf van Argosaronica wordt de Aegina pistache verbouwd. Nog niet zo erg lang, vergeleken met de Siciliaanse pistaches van Brontë.

Aegina, een klein eiland in het hart van de Golf van Argosaronica, dat een droog klimaat heeft. Sinds het eind van de 19e eeuw verbouwt men er pistache-noten. De bomen, die Fistikia genoemd worden, doen het uitstekend op de kalkrijke bodem van het eiland.

De Aegina pistache is een Pistacia vera, geënt op onderstanmmen van de Pistacia terebinthus, adfkomstig van het eiland Chios. De oogst vindt plaats in augustus en september, en wordt afgesloten met een meerdaags festival, dat sinds 2008 georganiseerd wordt en gemiddeld zo'n 20.000 bezoekers trekt.

Overal op Aegina worden specialiteiten gemaakt waarin de pistache is verwerkt, merendeels patisserie. Aan het einde van de oogstperiode in september houdt men in Bronte het Sagra del Pistacchio di Bronte.

-

Oorsprong en verspreiding

De eerste pistache bomen op het eiland zijn in 1896 vanuit Syrië gekomen. Nikolao Peroglou plantte ze. Op een perceel aan de kust, in Limbones, nabij de zee.

Hij kocht er een landgoed dat beplant was met diverse soorten notenbomen,en plantte e enkele pistachebomen. Maar ze wilden niet bloeien. Hij koos voor de vlucht voorwaarts, en rooide alle andere notenbomen om op uitsluitend pistache over te gaan. Vanaf dat moment ging het beter, zoveel beter dat veel mensen - ook mensen die geen boer waren - pistache gingen verbouwen. En dat is nog altijd zo.

Op de kop af honderd jaar later krijgt de Aegina pistache Europees beschermd door middel van de Protected designation of origine (PDO), of in het Nederlands de beschermde oorsprongsbenaming (BOB). Deze bescherming betreft alleen de teelt op het eiland, goed voor een jaarproductie van 600-800 ton, een bescheiden volume in verhouding tot het totaal voor Griekenland als geheel.

De pistacheteelt, die in Aegina begonnen is, vervolgde aan het begin van de 20e eeuw zijn weg door Griekenland via Attica naar andere delen van het land. Anno nu zijn behalve de Aegina pistache nog twee andere pistaches door Europa beschermd: de Κελυφωτό φυστίκι Φθιώτιδας (Phtiotida), en de Φυστίκι Μεγάρων (Megara), beide eveneens PDO.

Taalkundige aspecten, etymologie

Het woord pistache is van Perzische oorsprong, pista (پسته), en wordt in de meeste talen op gelijke wijze of soortgelijke als benaming gebruikt. In Oud-Grieks heet de pistachenoot pistákion, en de boom pistákē.

Bronvermelding update januari 2020

Beschermde status aegina pistache | Registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen 21.6.1996
Deze site is in bewerking, waardoor foto's kunnen ontbreken of links niet werken. Excuus daarvoor. De site wordt herbewerkt na een aanslag op de site door copyright-jagers begin 2019.