Het recept komt voor het eerst ter sprake in een vroeg-Joodse voorstelling Die Momeh Soseh, dat geschreven is in 1869 in Odessa. De tekst gaat over het caramelliseren van uien. Deze worden gebruikt in 'kashe un varnishkens'.

De geschiedenis van het gerecht voert veel verder terug, naar de 16e eeuw, maar misschien nog wel eerder, de 2e eeuw. In de tweede eeuw werd in Perzië een pap gemaakt die kashk heette en werd gemaakt van gebroken granen die met wei gefermenteerd werden en daarna gedroogd.

In Oost Europa begon boekweit in de 15e eeuw aan de opmars die als snel heel Europa betrof. Men maakte in die tijd graag pasta gevuld met vlees of kaas, een soort ravioli in het Slavisch 'vareniki' werd genoemd, waarin het woord 'var' koken betekent. In de 16e eeuw werd een vulling geïntroduceerd met een mengsel van gebakken boekweit, gecaramelliseerde ui, soms ook paddestoelen. Het gerecht werd 'kashe vareniki' genoemd.

Uit dit gerecht ontstond de huidige 'varnishkes'. Er werden geen pastakussentjes meer gebruikt, maar de pastavierkantjes van drie centimeter die simpelweg werden toegevoegd aan de bereide kasha-vulling, 'deconstructed' avant la lettre. Het gerecht werd geserveerd bij de avondmaaltijd op de sabbath, tijdens Hannukah en Purim, maar ook bij andere feestelijke gelegenheden, vaak in combinatie met geroosterde kip of (runder)klapstuk. Klapstuk met varnishkes ontwikkelde zich geleidelijk aan tot de klassieke Hannukah-combinatie, die steeds vaker met farfalle pasta wordt gecombineerd (omdat het oog ook wat wil).