Edamame dōfu
Groene tofu
Edamame dōfu
 
EDAMAME Dōfu
VIER MERKEN EDAMAME TOFU

Edamame dōfu 枝豆豆腐

In Japan kent men een bijzonder soort zijde-tofu, de edamame dōfu. Gemaakt van niet-volgroeide sojabonen, soms zelfs de hele peul.

Edamames zijn letterlijk vertaald 'de vruchten van de stengel'. Ze worden eind augustus, begin september geplukt. Ze worden als groente en als snack gebruikt, en voor de bereiding van deze bijzondere tofu.

Eén van de fabrikanten van edamame tofu was Kanai tofu, dat in 2011 haar deuren sloot. Op de afbeeldingen in dit artikel staat de edamame tofu van Adachiya, een winkel in het Tsukiji-wijk van Minato (Tokyo). De winkel is bereikbaar per metro, de Hibioya-lijn, halte Tsukiji. Adachiya bestaat al sinds 1917 en heeft altijd edamame-tofu gemaakt, het recept is van generatie op generatie gegaan. Prijs van dit bakje bedraagt 290 Yen, ongeveer € 2,50.

Andere merken zijn Sagamiya相模屋, Shigeruzo のネット (108 yen) en Kibun 紀文 voor slechts 92 yen. Die van Shigeruzo is de zachtste, die van Kibun gelei-achtig doordat er agar in zit, die van Samagiya zou naar 'katoen' smaken. Volgens Seesaa (Japans voor Schiesser) een groot Japans IT-bedrijf.

OORSPRONG EN VERSPREIDING

Wanneer je onrijpe sojabonen zonder enige bereiding eet, zul je daar niet van bekomen. Dat zal de reden zijn geweest waarom er pas heel laat in de geschiedenis van de sojaboon iets mee is gedaan.

Ze worden in Chinese teksten van rond onze jaartelling sheng dadou genoemd, wat 'grote verse boon' betekent. De term edamamé wordt voor het eerste gebruikt in een Japanse tekst uit de 13e eeuw, waarin de jonge boon als offerande wordt beschreven. In sommige delen van Japan kookte men de groene bonen om er een geoete uree van te maken die werd gebruikt als coating voor dumplings van rijstebloem. Dit gebeurde met 'mame-meigetsu' ter gelegenheid van de de volle maand op de 13e dag van de 9e maan-maand, een gelegenheid die nog steeds op deze wijze wordt gevierd in de schrijn van Kitano tenmangu in Tokyo

In die zelfde 13e eeuw verschijnt in een Chinees gedicht het wordt doujia, wat letterlijk peul betekent, en vermoedelijk op de groene sojaboon duidt.

In de 15e eeuw, tijdens de Ming-dynastie, heerst in China een hongersnood. In een tekst daarover wordt aanbevolen om de jonge bladeren en de groene bonen, met inbegrip van de peul, te eten. Nog veel later, in het begin van de 17e eeuw verschijnt er een nieuw woord, maodou, in de Runan pushi, een verslag van de groententuinen van Runan. Daarin wordt de harige groene boon, de betekenis van het woord, uitgebreid beschreven, vanwege zijn medicinale eigenschappen en zijn zoete smaak. De Runan pushi adviseert de peulen te koken, en alleen de bonen te eten, met het oog op de toxiciteit.

De kooktijd van de sojaboon is al die tijd nauwelijks besproken. In een 19e eeuws Franstalig document is sprake van 30 minuten. Tot de peulen boven komen drijven, heet het.

GEZONDHEIDSASPECTEN

VOEDINGSSTOFFEN - GEZONDHEIDSRISICO'S

CULINAIR EN RECEPTEN

BRONVERMELDING UPDATE AUGUSTUS 2016

Edamame | W. Shutleff, History of Edamame Soyinfo center ©2013 Tofu | Wikipedia (EN) Edamame tofu | Takahiro Mashiko Edamame tofu | Seasaa Inc blog Japanese tofu | Japan guide