Op bovenstaande foto zijn twee maalsels naast elkaar afgebeeld. De linker is gemalen van gepelde zaden en is licht van kleur, de rechter is gemaakt van ongepelde zaden. Sopms is de aanwezigheid van kaf alleen te zien in de stipjes in het mikl, hoe grauwer, hoe meer kaf. Groen boekweitmeel is in tegenstelling tot wat de benaming suggereert niet groen, maar afkomstig van gepelde groene zaden, en wit.

Doordat boekweit geen gluten bevat, is het eigenlijk niet geschikt voor de (brood)bakkerij. In Italië wordt het gebruikt voor de bereiding van polenta en pasta. In Frankrijk gebruikt men boekweit vooral voor het maken van galettes, in ons land traditioneel in poffertjes. In Duits sprekende landen maakt men er vooral pannenkoekjes van en koekjes, zoals de Schwarzplentene Riebler. In Japan maakt men er de beroemde soba-noedels van.

Volgens de overlevering gebruikten de goudsmden in het Oude Kyoto boekweitmeel om restjes bladgoud op het werkblad bijeen te vegen. Welicht daarom wordt soba al sinds de oudheid geassocieerd met geluk in geld en rijkdom.

De Pizzoccheri Valtellinesi di farro wordt traditioneel gemaakt van een mengsel van boekweitmeel (Grano Saraceno) en Farro piccolo in een verhouding van circa 3:1, en wordt getopt met kool, ui, Tagliato-kaas, salie en aardappel. In Valtellina is de Academia del pizzoccherio di Teglio gevestigd die deze pasta-traditie in ere houdt.

In de Franse Limousin wordt traditioneel boekweitbrood gebakken. Betrekkelijk nieuw is het Franse floron-brood, dat in Bretagne wordt gebakken. In Duitsland waar men traditioneel meer vertrouwd ois met zwaarder, grover brood, worden zowel de (gewe=ekte korrel als het meel in brood gebruikt. Ook in Oostenrijk kun je zuurdesem Bauernbrot aantreffen met boekweit. Maar het land bij uitstek vor boekweitbrood is Slovenië.

Vertaling boekweitmeel