Persimoen
Vrucht (Diospyros)
(Amerikaanse) persimoen
 
AMERIKAANSE PERSIMOEN | DIOSPYROS VIRGINIANA
 

AMERIKAANSE PERSIMOEN

De persimoen, of ook wel Amerikaanse persimoen is de Amerikaanse evenknie van de Aziatische kaki. Net als de kaki is de persimoen een Diospyros, de Diospyros Virginiana om precies te zijn, vernoemd naar Virginia.

De persimoen is een oranje vrucht die aan een 10-20 meter hoge, bladverliezende boom groeit die behoort tot de familie van de Ebben, bekend van het zwarte, tanninerijke hout. De vrucht, die gewoonlijk American persimmon wordt genoemd, wordt liefkozend ook wel date-plum genoemd, naar de veel kleinere dadelpruim (Diospyros lotus), een andere vrucht derhalve.

 Het geslacht Diospyros omvat honderden plantensoorten waarvan er een honderdtal voor komt in Amerika, een even groot aantal in Afrika en op het eiland Madagascar. In Azië wordt het aantal op 200 geschat.

De persimoen bloeit van maart tot juni en draagt mannelijke of vrouwelijke bloemen. De vruchten bevatten een vijf- tot achttal bruine zaden, die niet eetbaar zijn.

GEBRUIK

De vrucht wordt rijp tot zeer rijp gegeten. Onrijpe vruchten kunnen vrij bitter zijn. Om de persimoen beter te laten rijpen, laat men er vaak een vorstje over heen gaan, of wordt de vrucht kort ingevroren. Daarnaast wordt de vrucht ge'blet'. Bij het bletten van vruchten worden deze koel bewaard tot ze beginnen te rotten. Net niet, want wanneer de vrucht op het punt staat te gaan rotten, wordt deze gegeten. We kennen dat onder meer van de mispel

Wanneer de vrucht als handfruit wordt gebruikt, wordt hij met schil en al gegeten, de schil is dun en eetbaar, of wordt de vrucht 'uitgelepeld'. Snijd daartoe het kapje van de vrucht en lepel het vruchtvlees eruit.

Persimoenen worden in de Verenigde Staten vaak gebruikt bij de bereiding van cake en brood, en in gebak en pudding, soms ook in gedroogde vorm, zoals vijgen.

VERKRIJGBAARHEID EN BEWAREN

Het seizoen is van september tot november. De vruchten rijpen af, wanneer de bladeren al van de boom zijn gevallen.

In de koeling is de onrijpe vrucht 3 tot 6 weken houdbaar. De ideale bewaartemperatuur is 5°C.

De rijpe vrucht is zeer gevoelig voor beschadiging.

OORSPRONG EN VERSPREIDING

De Diospyrus virginia komt van oorsprong uit Noord-Amerika, waar men er eeuwenlang het hout en de vruchten van gebruikte.

Vermoedelijk werden de vruchten niet als handfruit gebruikt, getuige optekeningen in de 17e en 18e eeuw. In 1682 schreef La Salle bijvorbeeld; " c'est à pimiteoui et au-desous qu'on commence à trover d'un fruict que les Sauvages appelent piakimina, tres-ordinaire à tous la Louisiana." Rond dezelfde tijd tekent hij op hoe de vrouwen van deze stam van 'bled d'Inde' (maïsmeel) en het vruchtvlees van een vrucht die ze Paquimina noemden, een heerlijk smakende bloem maakten.

In de 18e beschrijft Le Page du Pratz hoe de Natchez die bloem gebruikten om er brood van te maken. Zij drukten de vruchten door een zeef om de schil en de zaden van het vruchtvlees te scheiden, zodat alleen het pure vruchtvlees werd gebruikt.

Pas in de daaropvolgende eeuw wordt de vrucht aantoonbaar ook als handfruit gebruikt, om er gebak mee te maken en drank van te maken. In de Burgeroorlog maakte men knopen van de zaden.

De boom groeit tegenwoordig vooral in de meer zuidelijke staten van Noord-Amerika. Fossielen, gevonden op Groenland en in Alaska, wijzen erop dat de plant in het warmere Mioceen veel noordelijker groeide. Hij zou over het continent verspreid zijn door grotere zoogdieren, de mens en vogels.

TAALKUNDIGE ASPECTEN, ETYMOLOGIE

De geslachtsnaam betekent goddelijke vruchten en is samengesteld uit de Griekse woorden diós en pŷrós, letterlijk Zeus' en graan of vrucht, de naam die de Grieken gaven aan de Diospyros lotus. Als soortnaam wordt naast nigra (zwart) wordt ook wel digyna gebruikt.

De naam persimoen (persimmon) is verwant aan diverse benamingen in oude inheemse talen, zoals pasiminan, piakimina en phisimon. Het Franse woord plaquemine is daar ook van afgeleid. De naam is de gelatiniseerd vorm van het Algonquin 'putchamin' , en dateert uit de 17e eeuw.

GEZONDHEIDSASPECTEN

VOEDINGSSTOFFEN - GEZONDHEIDSRISICO'S

De oranje kleur van de rijpe vrucht verraadt al dat de vrucht caroteen bevat, onder meer beta-caroteen. Bovendien is de persimoen rijk aan vezels en vitamine C.

SAMENSTELLING PER 100 GRAM
RAUW PRODUCT

BRONVERMELDING UPDATE NOVEMBER 2017

Diospyros virginiana | D. Austin, Florida Ethnobotany CRC Press 2004 ISBN 978-0-203-49188-1 Diospyros virginiana | Wikipedia (EN) Diospyros virginian | Plants for a future Common Persimmon | L.K. Halls USDA Forest Servive Northeastern area The Distribution of Diospyros Virginiana | Harry R. Skallerup Annals of the Missouri Botanical Garden Vol. 40, No. 3 (Sep., 1953), pp. 211-225 DOI: 10.2307/2399045 Know what you eat: http://nutritiondata.self.com/facts/fruits-and-fruit-juices/2018/2 | Nutrition Data self