Amerikaanse kruidkers is een eenjarige plant uit de Kruisbloemfamilie (Brassicaceae), net als de tuinkers en de maca, beide op deze site beschreven. De plant is 10-15 cm hoog, en heeft veel weg van de 'dichtbloemige kruidkers', d.w.z. heeft een wortelrozet en een trosvormige bloeiwijze. Karakteristiek zijn de hauwtjes, twee aan elkaar vergroeide blaadjes die de zaadjes bevatten.

Aan de tros groeien eerst kleine witte blaadjes, later de groene hauwtjes. Wanneer de vruchtjes rijpen worden de doosvruchtjes wit. Ze zijn bijna rond, zo'n 2,5-3,5 mm in doorsnede. Ieder hauwtje bevat enkele oranje-bruine zaadjes van 1,5 mm lang en 1 mm breed. Eén kant van het zaadje is recht en plat, terwijl de andere kant afgerond en gevleugeld is. ⁸⁾

Culinair gebruik en bereiding

Net als van veel planten uit het geslacht Lepidium kunnen ook van de Amerikaanse kruidkers de (jonge) blaadjes en de bloempjes gegeten worden. De blaadjes smaken net als de zaadjes peperachtig, door de glucosiden die de plant bevat, De hauwtjes worden als vervanging van peper gebruikt, ze worden gedroogd en net als peper vermalen.

Van de wortels kun je een een mierikswortel-substituut maken door ze (eerst even wassen) met wat azijn te pureren. Wanneer je de hele plant (inclusief de wortel) in de blender fijn maalt, krijg je een mosterd-achtige substantie.

In Zuid- en Midden-Amerika werd de plant in de pre-Colombiaanse tijd (voor de komst van Columbus) gebruikt om zijn medicinale eigenschappen. Ze noemden het 'mastuerzo', een naam die tegenwoordig ook wordt gebruikt voor de door de Spanjaarden naar de Nieuwe Wereld gebrachte tuinkers. Deze mastuerzo vervulde een belangrijke rol bij de verbouw van maïs. De Indianen trokken een extract van de bladeren om het kiemen van de maïszaden te stimuleren. Ze verbouwden het naast de maïs, ook voor voedsel. Ze aten vooral de bladeren, de scheuten en de vruchtdozen.

Eind negentiende is de Lepidium densiflorum in Europa en Eurazië geïtroduceerd, nà de tuinkers (Lepidium sativum) die al vroeg in de negentiende eeuw in Roemenië is gesignaleerd. Dat de Romein Plinius die plant zou hebben beschreven is onjuist, hij beschreef wel andere soorten Lepidium, zoals de Lepidium latifolium, die inheems is in Europa en Eurazi&eum; en de tuinkers (Lepidium sativum), die uit Egypte komt

In ons land komt de plant - zij het zelden - in het wild voor, onder andere langs de kant van de weg. In ons deel van Europa rijpen de vruchtjes vanaf juli.

Taalkundige aspecten, etymologie

De geslachtsnaam Lepidium komt van het Griekse lepis, wat schub betekent. Daarmee wordt gedoeld op de langwerpige doosvruchtjes, hauwtjes, die op schubben lijken. De soortnaam virginicum verwijst naar de Amerikaanse staat Virginia.

Benamingen in diverse talen