Groene amarant
Groenten (Amaranthoideae)
GROENE AMARANT
 
GROENE AMARANT | AMARANTHUS VIRIDIS
AMARANTHUS VIRIDIS

GROENE AMARANT

De groene amarant is één van de amaranten die als bladgroente wordt gebruikt. In India bijvoorbeeld. Het is een amarantsoort waarvan zowel de bladeren als de zaden gegeten worden.

De plant staat bekend als een notoir onkruid, vooral in de tropen waar rijst droog wordt verbouwd. Het is een eenjarige plant, hoewel hij soms overwintert. De plant wordt normaal gesproken 60-80 cm hoog, en heeft groene stengels met rode accenten, zeer gebruikelijk voor een amarant. De bladeren zijn zo'n tien centimeter lang, vaak licht behaard. Ze groeien aan een steel die soms langer is dan het blad.

De plant bloeit van juli tot september. De bloeiwijze is die van een aar, die ongeveer 12 cm lang is. De bloemen zijn mannelijk, eenslachtig, maar veelal vrouwelijk, en voor de bestuiving afhankelijk van de wind. Ze groeien uit tot vruchten en één zaadje bevatten, dat rond is en 1 à 1,25 mm groot.

VERKRIJGBAARHEID EN AANKOOP

Voor zo ver bekend wordt het blad van de groene amarant in ons land niet als groente verhandeld.

GEBRUIK EN BEREIDING

De bladeren en jonge planten(voor ze bloeien) worden als groente gegeten. De smaak is mild, de bereidingswijze als van spinazie. De wortels van een volgroeide plant worden eveneens gegeten. Het witte vlees zou in Zuid-oost Azië gebruikt worden als aardappel, gekookt en geroerbakt.

BEREIDINGSTIJDEN (KOOKTIJDEN) GROENE AMARANT
smoren
5-10 minuten
koken
5-10 minuten
roerbakken
3-5 minuten
stomen
10-12 minuten
 

BEWAREN

Klaroen is in de koelkast, verpakt in een vochtige doek of gesloten plastic zak of container zeker vier dagen houdbaar. Voorkom uitdroging, en eet de bladeren zo vers mogelijk.

OORSPRONG EN VERSPREIDING

Het is niet duidelijk waar de oorsprong ligt van de groene amarant, Azië of Zuid-Amerika, al is de Azië het meest aannemelijk. De Amaranthus viridis komt tegenwoordig vrijwel overal ter wereld voor, zowel in gematigde, subtropische als tropische gebieden.

In delen van West-Indië, bijvoorbeeld op Jamaica, wordt deze specifieke plant callalou genoemd, een benaming die elders in de regio ook voor andere bladgroenten wordt gebruikt. Voor zo ver bekend wordt de groene amaranth alleen in enkele Afrikaanse landen - Nigeria, Congo en Gabon - commercieel verbouwd.

In Vietnam wordt het blad van de groene amarant net als dat van de Amaranthus tricolor ( dền đỏ) graag in soep gebruikt, net als in delen van China, waar het ook geroerbakt wordt.

TAALKUNDIGE ASPECTEN, ETYMOLOGIE

De naam Amaranthus betekent 'bloem die nooit verdwijnt'. De toevoeging viridis (Latijn) is ontleend aan virere (wees groen), een woord van onbekende oorsprong, waarvan ook het Oud-Franse verdure (groente) en het Franse vert (groen) zijn afgeleid.

VERTALING GROENE AMARANT

engels
slender or green amaranth
frans
épinard verte
italiaans
 
spaans
bledo
duits
grüner amarant
arabisch
 
hindi (india)
jungali chaulayi
indonesisch
 
japans
aobiyu アオビユ
vietnamees
dền xanh, dền trắng
chinees
zhòu guǒ xiàn 皱果苋
 

DUURZAAMHEID EN MILIEU

Over het algemeen is de plant niet invasief, met uitzondering van Cuba, Irian Jaya en verscheidene eilanden en eilandengroepen in de Stille en Indische Oceaan, waaronder de Seychellen en de Fiji eilanden.

GEZONDHEIDSASPECTEN

VOEDINGSSTOFFEN - GEZONDHEIDSRISICO'S

Malabarspinazie is zeer rijk aan vitaminen A en C en bevat veel ijzer en calcium, en bevat zoals echte spinazie (Spinacia olecarea) oxaalzuur, in een dosering die circa een derde van echte spinazie is (140 milligram per 100 gram ten opzichte van 400 milligram en meer per 100 gram in spinazie).

De zaden zijn in beginsel eetbaar, maar zo klein, dat ze het spijsverteringskanaal zullen passeren zonder verteerd te zijn. De voedingswaarde is daardoor nihil. Bovendien vormen ze een plakkerige brij, die niet aangenaam eet. Om die reden worden de zaden uitsluitend tot meel vermalen.

Amaranten hebben de eigenschap veel nitraat op te nemen en in de bladeren op te slaan, vooral tijdens de overgangen tussen droge en natte perioden. Vermijd daarom het eten van amarant van met kunstmest bemest land, en eet bij voorkeur de bladeren van wilde planten of biologisch geteelde amarant.

SAMENSTELLING PER 100 GRAM
RAUW PRODUCT

23
kcal
(96,3 kJoule)
2,5
gram
eiwitten
4
gram
koolhydraten
0,3
gram
vet
0,1
gram
verzadigd
0,1
gram
enkelvoudig onverzadigd
0,1
gram
meervoudig onverzadigd
2
mg
omega-3
145
mg
omega-6
VITAMINES
963
µg
vitamine A
(120,4% ADH)
0,2
mg
vitamine B2
(14,3% ADH)
0,7
mg
nicotinezuur
(4,4% ADH)
0,1
mg
pantotheenzuur
(1,7% ADH)
0,2
mg
vitamine B6
(14,3% ADH)
85
µg
foliumzuur (B9)
(42,5% ADH)
43,3
mg
vitamine C
(54,1% ADH)
1140
µg
vitamine K
(1520% ADH)
MINERALEN
215
mg
calcium
0,2
mg
koper
2,3
mg
ijzer
611
mg
kalium
55
mg
magnesium
0,9
mg
mangaan
20
mg
natrium
50
mg
fosfor
0,9
µg
selenium

BRONVERMELDING UPDATE AUGUSTUS 2016

Red spinach | Wikipedia (DU/EN) Amaranthus viridis | P.C.M. Jansen, Prota4U, Plant resources of Tropical Africa, Wageningen Amaranthus viridis | Plants for a future Amaranthus viridis, calalu | auteur Amaranthus viridis | Practical plants Amaranthus viridis | Flora of China Amaranthus viridis | Flowers of India Amaranth leaves, raw, Nutritionfacts (voedingswaarde) | Nutritiondata.self.com Amaranthus viridis | Plants of Hawaii, Starr environmental