
Houd de schelp goed vast, vat hem bijvoorbeeld in een doek, die geeft grip en beschermt je hand. Er zijn twee technieken, en welke je kiest hangt af van de mogelijkheden van je mes.
Bij de eerste techniek houd je de bolle zijde van de schelp naar boven gericht met de ronding van de schelp naar je toe. Voor rechtshandigen: steek het mes in de kier aan de rechterzijde van de schelp met de scherpe kant van het mes naar je toe gericht. Snijd de schelp open door het mes in een vloeiende cirkelbeweging over het hele vlakke oppervlak te laten gaan.
Bij de tweede techniek houd je de vlakke zijde juist boven en de ronde kant van je af gericht. Snijd door druk te geven op het vlakke deel in een rechte beweging diagonaal naar je toe.
Steek een lepel onder de spier en wip hem met de lepel uit het membraan, los van de schelp. Het harde spierstukje (nootje) waarmee hij aan de schelp vast zit, zal weerstand bieden.
Spoel het vlees voorzichtig schoon onder koud stromend water, en dep het droog.
Schuif het mes onder de ingewanden door en pak tussen mes en duim het hele membraan vast en trek dat met gevoel over de spier uit de schelp. Dat kan in één beweging. De spier zit nu nog vast in de schelp, om later 'bevrijd te worden'.
Spoel het vlees voorzichtig schoon onder koud stromend water, en dep het droog.
Bekijk dit instructiefilmpje op de site van MSC Council. Heel verhelderend! 3)
Onder het motto dat er geen betere raadgever is dan de neus, ruik je aan de schelp, nadat hij geopend is. Ruikt hij zuur, doe hem dan weg. Ook kun je de nog levende dier aanraken; beweegt de baard en zwelt de grote spier iets op, dan heb je met een springlevend (dus vers) exemplaar te maken. En dat is goed.
Pas zowel bij het aankopen van diepvriesschelpen als die in een pot op. Het komt vaak voor dat de spier chemisch bewerkt is, ten koste van de structuur en de smaak. Een 'potjes'spier kun je heel gemakkelijk fijndrukken, mist de weerstand die je bij een verse schelp wel ondervindt.
De spier wordt op fors vuur kort gebakken. Een goed bereide coquille is aan één zijde gecaramelliseerd, aan de andere zijde kort gebakken. Wanneer een coquille te lang verhit wordt, wordt deze taai. Dat betekent dat ze matig verhit worden en nog hoofdzakelijk rauw zijn. Dat betekent 'oppassen', net als bij oesters die je (ook) rauw eet. Betracht altijd de grootste hygiëne, gebruik alleen verse producten en verwerk coquille net als andere vis, schaal- en schelpdieren gescheiden van andere producten ter voorkoming van kruisbesmetting.
Schaal- en schelpdieren bederven snel. Bewaar verse schaal- en schelpdieren niet langer dan 2 dagen in de koelkast bij maximaal 2 °, korter (1 dag) bij hogere temperatuur. Wanneer ze onaangenaam rien, verkleuringen vertonen of taai worden, zijn ze niet meer eetbaar. Bereid en eet schaal- en schelpdieren daarom bij voorkeur op de dag van aankoop. Invriezen kan, maar kan ten koste van de smaak en structuur gaan. Koop in dat geval liever ingevroren producten.
De risico’s voor de gezondheid van vis, schaal- en schelpdieren zijn hetzelfde. Bij de productie, vangst en import worden schaal- en schelpdieren streng gecontroleerd op risicovolle stoffen, zoals bacterieën en zware metalen. Koop veilig, koop alleen absoluut verse producten.
Zoals het geval is met de consumptie van andere ruwe dierlijke eiwitten, is er een risico verbonden aan de consumptie van rauwe oesters, venusschelpen en mosselen. Mensen die lijden aan een chronische ziekte van de lever, maag of bloed, of een immuunaandoening hebben, wordt dringend geadviseerd zulke producten niet rauw te eten.